Liszajec: leczenie, objawy, rodzaje, przyczyny, powikłania i zapobieganie

Liszajec to wysoce zaraźliwe zakażenie skóry, które najprawdopodobniej dotknie dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Pierwszym znakiem jest łata czerwonej, swędzącej skóry. W północnej Europie, Ameryce Północnej i Kanadzie jest to najczęstsze zakażenie bakteryjne skóry u dzieci, ale może się zdarzyć w każdym wieku. Jest bardziej powszechne, gdy ludzie żyją w zamkniętych środowiskach, takich jak koszary wojskowe lub w ciepłym, wilgotnym klimacie. Liszajec rzadko jest poważnym schorzeniem i zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 2 tygodni. Jednak czasami pojawiają się komplikacje, więc lekarz może przepisać maść antybiotykową lub doustne antybiotyki.

Leczenie

Leczenie liszajca ma na celu przyspieszenie gojenia, poprawę wyglądu skóry oraz zapobieganie powikłaniom i rozprzestrzenianiu się infekcji. Rodzaj leczenia zależy od rodzaju liszajca i nasilenia objawów. Jeśli infekcja jest łagodna, lekarz może zalecić utrzymanie skóry w czystości. Cięższa infekcja może wymagać leczenia antybiotykami.

Miejscowe antybiotyki

Miejscowe antybiotyki są stosowane bezpośrednio na skórę. Lekarz może przepisać maść z mupirocyną. Przed nałożeniem maści, strupy należy delikatnie usunąć, aby antybiotyk mógł dostać się głęboko do skóry. Przed zastosowaniem miejscowego antybiotyku ważne jest, aby przemyć narażone obszary skóry ciepłą wodą z mydłem. Jeśli to możliwe, podczas nakładania kremu należy stosować lateksowe rękawiczki. Ręce należy dokładnie umyć po. Pacjent powinien pozytywnie reagować na leczenie w ciągu 7 dni.

Doustne antybiotyki

Doustne antybiotyki są przepisywane,   gdy liszajec jest bardziej rozpowszechniony lub jeśli pacjent nie zareagował na miejscowe antybiotyki. Rodzaj antybiotyku zależy od ciężkości i infekcji, a także od innych czynników, w tym od stanu zdrowia pacjenta i od alergii. Okres przyjmowania antybiotyków trwa zwykle około 7 dni. Ważne jest, aby ukończyć terapie, nawet jeśli objawy wyjaśnią się wcześnie. Dziecko może wrócić do szkoły 24 godziny po rozpoczęciu leczenia antybiotykami lub gdy rany zaskorupiały i wygoiły się.

Naturalne środki lecznicze

Olejek z drzewa herbacianego; oliwa, czosnek,  olej kokosowy i miód Manuka zostały uznane za środki łagodzące objawy liszajca, ale potrzeba więcej dowodów, aby to potwierdzić.

Objawy

Głównymi objawami liszajec są czerwone opryszki, które pękają i wysychają przed zagojeniem. Objawy zależą od rodzaju typu liszajca.

Rodzaje

Istnieją dwa główne typy liszajca: liściasty i pęcherzowy.

Liszajec liściasty

Około 70%  przypadków wszystkich liszajców dotyczy tego typu. Małe czerwone bąble pojawiają się wokół ust i nosa, lub czasami w kończynach. Pęcherze wkrótce pękają i wylewają płyn lub ropę, pozostawiając grube, żółtawobrązowo-złote skorupy. Gdy skorupy wyschną, pozostawiają czerwony ślad, który zwykle się wyleczy bez pozostawiania blizn.

Chociaż rany nie są bolesne, mogą być bardzo swędzące. Ważne jest, aby ich nie dotykać ani nie drapać, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji na inne części ciała i inne osoby. W rzadkich przypadkach objawy mogą być cięższe, połączone z wysoką temperaturą i obrzękiem węzłów chłonnych.

Liszajec pęcherzowy

Lędźwiowe liszajec spowodowany jest przez pewien szczep Staphylococcus aureus, który wydziela toksynę atakującą warstwę skóry. Dotyczy to głównie niemowląt w wieku poniżej 2 lat.

Toksyna atakuje białko, które pomaga utrzymać skórę związaną. Jak tylko to białko zostanie uszkodzone, bakterie mogą się szybko rozprzestrzeniać. Blistry wypełnione płynem o średniej i dużej wielkości pojawiają się na tułowiu, nogach i ramionach. Skóra wokół pęcherza jest czerwona i swędząca, ale nie obolała. Często rozprzestrzeniają się szybko i ostatecznie pękają, pozostawiając żółtą skorupę. Skórka zwykle leczy się bez pozostawiania blizn.

Pęcherze nie są bolesne, ale mogą być bardzo swędzące. Pacjenci muszą starać się ich nie dotykać ani nie drapać. Gorączka i obrzęk węzłów chłonnych są powszechne w tego typu liszajcu.

Przyczyny

Liszajec wywołany jest przez dwa typy bakterii:

  • Staphylococcus aureus (S. aureus)
  • Streptococcus pyogenes (S. pyogenes)

S.aureus nieszkodliwie działa na ludzką skórę, a S. pyogenes jest obecny w normalnej florze jamy ustnej. Mogą jednak spowodować infekcję w przypadku cięcia lub rany. Zakażenie może rozpocząć się na dwa sposoby:

  • Pierwotny liszajec: Bakterie atakują normalną, zdrową skórę bez miejsca wejścia.
  • Wtórny liszajec: Bakterie atakują skórę, ponieważ inna infekcja lub stan skóry zakłócił barierę skórną, taką jak wyprysk lub świerzb.

Diagnoza

Liszajec jest dość łatwy do zdiagnozowania poprzez badanie dotkniętego obszaru. Lekarz prawdopodobnie zapyta pacjenta, rodzica lub opiekuna o wszelkie niedawne skaleczenia, zadrapania lub ukąszenia owadów w dotkniętym obszarze. Będą również próbować dowiedzieć się, czy pojawiły się z inną chorobą skóry, taką jak świerzb. Dalsze testy można zlecić, jeśli:

  • objawy są ciężkie i rozprzestrzeniły się na wiele części ciała,
  • pacjent nie reaguje na leczenie,
  • infekcja ciągle się powtarza.

Lekarz delikatnie przetrze zeskrobany obszar wacikiem, aby sprawdzić, który zarodek wywołuje liszajec i który antybiotyk najprawdopodobniej zadziała. Wacik może również pomóc w ustaleniu, czy istnieje inna infekcja, taka jak grzybica czy półpasiec. Jeśli u pacjenta wystąpiły powtarzające się epizody liszajca, lekarz może pobrać wymaz z nosa w celu ustalenia, czy bakterie infekcyjne są tam zlokalizowane.

Powikłania

Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania. Mogą być poważne. W przypadku nasilenia objawów pacjent powinien wrócić do lekarza. Możliwe są następujące komplikacje:

  • Cellulitis : Jeśli bakterie S. Aureus rozmnażają się i rozprzestrzeniają w głębsze warstwy skóry, nie jest to już liszajec, ale bardziej poważne powikłanie, zapalenie tkanki łącznej. Skóra będzie czerwona i stan zapalny oraz pojawi się gorączka i ból.
  • Łuszczyca: Czerwone, łuszczące się plamy zapalnej skóry rozwijają się we wszystkich częściach ciała. Jest niezakaźna i może występować u dzieci i młodzieży po zakażeniu bakteryjnym, zwłaszcza infekcji gardła.
  • Szkarlata gorączka: Jest to rzadka infekcja bakteryjna wywołana przez Streptococcus pyogenes. Objawy obejmują delikatną, różową wysypkę na całym ciele i prawdopodobnie nudności, wymioty i ból.
  • Bakteriemia lub sepsa: bakteryjne zakażenie krwi, prowadzące do gorączki, możliwego szybkiego oddychania, wymiotów, dezorientacji i zawrotów głowy. Jest to zagrażająca życiu infekcja i wymaga natychmiastowej hospitalizacji.
  • Post-paciorkowcowe zapalenie kłębuszków nerkowych: infekcja małych naczyń krwionośnych w nerkach, które mogą być śmiertelne dla dorosłych. To powikłanie liszajec jest bardzo rzadkie. Objawy to ciemne zabarwienie moczu i nadciśnienie. Hospitalizacja jest zwykle konieczna do monitorowania ciśnienia krwi.

Zapobieganie

Dobra higiena to najlepszy sposób na zmniejszenie ryzyka rozwinięcia się lub rozprzestrzenienia liszajca. Obmywanie wszelkich skaleczeń, zadrapań, otarć i ukąszeń owadów zaraz po zdarzeniu i utrzymanie ich w czystości pomoże zmniejszyć ryzyko rozwoju liszajca. Jeśli ktoś cierpi na liszajec, ważne jest, aby jego rzeczy pozostawały odizolowane od innych ludzi i żeby przestrzegał ścisłych zasad higieny. Poniższe wskazówki mogą pomóc zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji na innych ludzi, a także na inne części ciała pacjenta:

  • przemywanie dotkniętych obszarów neutralnym mydłem i bieżącą wodą, a następnie lekkie pokrycie gazą,
  • nie dotykanie ran,
  • utrzymywanie ubrań pacjenta, pościeli, ręczników i innych przyborów toaletowych oddzielnie, i codzienne pranie w temperaturze co najmniej 60 ° C,
  • podczas stosowania maści antybiotykowej, należy używać rękawiczek i dokładnie myć po tej czynności ręce,
  • paznokcie pacjenta powinny być obcięte na jak najkrótszy rozmiar, w celu zmniejszenia drapania,
  • zapewnienie częstego mycia rąk opiekuna i pacjenta,
  • izolowanie pacjenta, dopóki jego schorzenie jest w stanie zakaźnym.

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.